کلمه – زهرا امیری:
حسن روحانی پیش از ریاست جمهوری می دانست که در صورت در دست گرفتن سکان دولت دهم مشکلی به نام «یارانه» خواهد داشت. پس از انتخابات یعنی از اواخر تابستان ۹۲ تا امروز دولت به عناوین مختلف تلاش زیادی برای حل این معضل انجام داده است. اما چاه ویلی که محمود احمدی نژاد برای بودجه کشور کند، به سادگی قابل پر کردن نیست. احمدی نژاد از پرداخت یارانه ها اهداف مشخص خودش را داشت، او برنامه های عوامفریبانه خود را اجرا کرد و معضل یارانه را برای دولت های بعدی به ارث باقی گذاشت.
یقینا در جامعه ای مانند ایران که عملا هیچ اعتمادی میان حاکمیت و مردم وجود ندارد شهروندان به سادگی به قطع یارانه ها رضایت نخواهند داد. در کشوری که هر روز پرونده اختلاس و دزدی های میلیاردی و سنگین یکی از مسئولان سابق یا اقوامشان آشکار می شود، مردم با هر سطح درآمد، دریافت ۴۵ هزار تومان در ماه را حق خود می دانند و مصداق مویی که کندن آن از خرس غنیمت است.
از سوی دیگر اقتدارگرایان و محافظه کارانی هستند که به خاطر مسائل جناحی و شخصی، پرداخت یارانه را شاهکار دولت نهم و دهم می دانند و آماده اند تا در صورت گرفته شدن تصمیمی قطعی از سوی دولت، در بوق و کرنای رسانه های وابسته به خود بدمند که؛ وا مصیبتا دولت اعتدال حق مردم را نمی دهد.
کسی در این میان از تورم بالا و هزینه های ده برابری که پس از تخصیص یارانه به مردم تحمیل شده سخن نمی گوید. در هشت سال دولت محمود احمدی نژاد جدا از افزایش ده برابری قیمت سوخت، قیمت کالاهای مصرفی و ارزاق نیز افزایش چند برابری داشت در حالی که در مقابل چند برابر شدن تمامی هزینه ها، تنها ۴۵ هزار تومان به مردم پرداخت می شود.
دولت حسن روحانی به این موضوع که حذف یارانه ها کار ساده ای نیست، آگاهی دارد. دولت یازدهم می داند که حذف یارانه ها به سادگی ممکن نیست. اما با وجود آنکه صراحتا اعلام کرده که پرداخت یارانه خلاف قانون است به نظر می رسد که جرات و توانی برای مقابله با آن ندارد. اما اراده ای برای توقف این کار خلاف قانون در اختیار ندارد.
چندی پیش سخنگوی دولت در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد که پرداخت یارانه ۴۵ هزار و ۵۰۰ تومانی به ازای هر نفر خلاف قانون است.
محمدباقر نوبخت به هزینههای سنگین خرج شده از سال ۱۳۸۹ برای اجرای قانون هدفمندی یارانهها تاکنون اشاره کرد و گفت: «نه تنها براساس قانون هیچ رقمی به سمت تولید و یا خزانه دولت روانه نشد، بلکه در این مدت ۵۰ هزار میلیارد تومان از خزانه برداشت شده و به همراه تمامی منابع ناشی از افزایش حاملهای انرژی صرف توزیع نقدی شده است.» رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور از قطع یارانه ۲ میلیون نفر و انصراف ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار از دریافت یارانه بهعنوان راهکاری برای اختصاص ۴ هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان به طرح تحول سلامت نام برد.
نوبخت روز دوم شهریور به هزینههای سنگین خرج شده از سال ۱۳۸۹ برای اجرای قانون هدفمندی یارانهها تاکنون اشاره کرد و افزود: نه تنها براساس قانون هیچ رقمی به سمت تولید و یا خزانه دولت روانه نشد، بلکه در این مدت ۵۰ هزار میلیارد تومان از خزانه برداشت شده و به همراه تمامی منابع ناشی از افزایش حاملهای انرژی صرف توزیع نقدی شده است.
او با اعلام اینکه در دولت یازدهم با صرفهجویی انجام شده در منابع هدفمندی و بعد از آن غربالگری یارانهبگیران تاکنون ۴۸۰۰ میلیارد تومان به طرح تحول سلامت پرداخت و هزینههای درمان ارزان شده گفت: در حال حاضر با مراجعه به بیمارستان فقط شش درصد هزینه درمان پرداخت میشود در حالی که پیش تر مردم قبل از اعلام بیماری باید به صندوق بیمارستانها مراجعه و ارقام میلیونی پرداخت میکردند.
در حالی که تنها ابزارهای قانونی برای صرفهجویی در پرداخت یارانه در اختیار دولت است و دولت در بودجه سالجاری مکلف به صرفهجویی ۳ هزار میلیارد تومانی در پرداخت یارانه نقدی است که بر این اساس باید یارانه ۶ میلیون نفر قطع شود. تاکنون با گذشت ۵ ماه از سال یارانه ۲ میلیون نفر قطع شده است.
فشار سنگین تأمین ریالی پرداخت یارانه نقدی باعث شده که برخی وزرای دولت نگرانی خود را آشکار سازند. پیش از این بیژن زنگنه، وزیر نفت هزینه تأمین یارانه نقدی را کمرشکن توصیف کرده بود. علی طیبنیا، وزیر امور اقتصادی و دارایی در اظهارنظری کمسابقه گفته بود شب پرداخت یارانه نقدی، شب مصیبت عظمای دولت است.
و حال سؤال اصلی این است که چرا دولت نسبت به حذف یارانه نقدی اقشار پردرآمد اقدام نمیکند؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر